Pocoyo samodzielnie



Bardziej miękko
umościć się nie da.
Pocoyo odpoczywa po leśnych harcach
Wena mi jakoś uciekła i nie bardzo mi wychodzi składanie tekstu. Tym niemniej podejmuję rzuconą rękawicę. Pocolinka istotnie urosła, pierwsze szelki są już maksymalnie powiększone, a na szali potrzebne piętnaście kilo aby fizycznie zrównać nasze szczęście. Tylko fizycznie.
A z fizycznością poprzeczka jest bardzo wysoko. Po po schodach (od nowego roku) dumnie paraduje w górę i w dół, za każdym razem ciesząc się faktem. Chętnie zwiedza okolicę i fascynuje się lasem. O taaaak! Z górki na pazurki, dzielnie przebiera łapkami. I to, co sprawia, że jesteśmy z niej na wskroś dumni - jest niewyobrażalnie mądra! Ale to już zasługa Mo.
  • Twitter
  • Facebook

Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Zamknięcie tekstu w znakach gwiazdki spowoduje jego wytłuszczenie (*tekst*), podkreślenia są tworzone przez zastosowanie _tekst_.
Standardowe emotikony jak :-) lub ;-) będą zmieniane na ich graficzną wersję.
Adresy e-mail nie będą pokazywane i będą używane tylko do celów wysyłania powiadomień drogą e-mailową
:'(  :-)  :-|  :-O  :-(  8-)  :-D  :-P  ;-) 
BBCode format dozwolony

Komentarze poddawane są moderacji przed opublikowaniem ich na stronie.