Wpisy z Listopad 2011

  • Listopad, 2011
  • Szkolenie psów

    Bezpośrednie podejście to motto Pocoyo.
    To od właściciela zależy, jak bardzo zaufa mu pies. Nie oferując zbyt wiele, nie otrzyma w odpowiedzi nic więcej. To naczynia połączone.

    Potrzeba nauki psa wynika zwykle z pokrętnych ambicji właściciela. Zgodzę się, że szkolenia dla niektórych postaw i zachowań są cenne i pomocne na co dzień, ale popadanie w skrajność i oczekiwanie zachowania składającego się z odgrywanych etiud, to już niezdrowa przesada. Niektórzy wiedzą, że Mo i Po spotkały na swej drodze po kilku szkolących. Bardziej z naszej ciekawości niż realnej potrzeby. Zależało nam na szkoleniu w zakresie socjalizacji.
    Rozwój Pocoyo
napędza ciekawość.
    Hurtem wybaczam wszelkie małe grzeszki. Nieistotne detale nie mogą wpływać na to, co rzeczywiście istotne. Bystrość umysłu psa zależy wprost proporcjonalnie od ekspresji w poznawaniu świata.
    Albowiem posłuszeństwo Morcheeba miała opanowaną zanim pojawiła się w przedszkolu, zaś Pocoyo od zawsze traktuje ten aspekt tak, jak jej w danym momencie wygodnie. Szkolący nic w tym temacie nie wnieśli nowego.
    Wspólne zajęcie kreuje świadomość własnego ciała.
    Każda nowa sytuacja, to czas na wspólne poznawanie własnego ciała i kultywowanie wzajemnemu zaufaniu.
    Ciekawość i bezpośrednie podejście to z kolei dwa skrajnie przeciwne bieguny, jeśli chodzi o preferencje naszych panien. I o ile Mo potrafi być i zainteresowana, i bezdusznie obojętna, o tyle Isia wychodzi z siebie, gdy czegoś nie może. Trzeba jednak przyznać, że robi to z taką gracją i słodyczą, że to ja – uczepiony do końca smyczy – czuję brzemię robienia czegoś nieodpowiedniego.
    Ciekawość współtworzy socjalizację
    Mądre dzieci nie mają problemu ze znalezieniem komunikacji. Socjalizują się same, bez zbędnych ceregieli.
    Wzajemne zaufanie żadną szkołą, przedszkolem, a tym bardziej szkoląc nie zostanie osiągnięte. Z pustego, to i Salomon nie naleje.

    Read More

  • Urodzinowo

    Przesyłka urodzinowa dla Aferki
    Solenizantka
    Nasz roczniak Aferka przyjmuje swoje pierwsze życzenia urodzinowe!

    Hodowla z Koziego Rynku
    nie zapomniała o swoim psim dziecku przysyłając mu życzenia i kiełbaski. Mniam, mniam - smakowały psinie!

    W imieniu Aferki serdecznie dziękuję za pamięć Gosi i Jackowi, a od siebie raz jeszcze dziękuję za Aferkę.

    Od stycznia tego roku Afera mieszka z nami i ze stadem. Zaaklimatyzowała się u nas wyśmienicie, zżyła się z nami, z psami, jest zdrowym, szczęśliwym no i bardzo pięknym stworzeniem. Rok ten upłynął jej na dorastaniu w sensie zarówno fizycznym jak i rozwoju psychicznym. Zmądrzała, wydoroślała, nie tracąc nic ze swojego uroku.

    Afera wyrosła na silną i dużą suczkę, a wyglądem przypomina mamę Dianę (Princessa Diana s Jantarnogo Morya). Charakter ma miły, jest ufna i pogodna, a przy tym rozumie doskonale co znaczy sztuka kompromisu, za co ceni i lubi ją reszta stadka.

    My kochamy ją bezgranicznie i bezwarunkowo.
  • Przereklamowane dzieci

    Zatem śmiałe tezy odsłaniam światu. Zaznaczam jednak, że to mocno przymrużone oko i poza zdjęciami i moją nieograniczoną miłością do Morcheeby i Pocoyo nic nie należy rozumieć dosłownie i zero-jedynkowo.

    Właśnie to powoduje,
że wracam do domu najszybciej jak to możliwe.
    Kto ma tak kamienne serce, aby nie rzucić wszystkiego, by się do nich przytulić?

    Wychowywanie psów, choć angażujące, jest niewspółmiernie efektywne i bezsprzecznie skuteczne. Raz ustalona zasada - słuszna czy nie zależy do okoliczności - pozostaje obowiązująca, aż do zmiany na korzystniejszą ... z punktu widzenia czworonoga. Wszystko to proste, łatwe i transparentne. Niemniej jednak dodam, że zachcianki każdej ze stron, utrzymują w ryzach osobiste preferencje i ostatecznie formują indywidualne predyspozycje. Wystarczy zatem sprawować sprawiedliwe rządy i obficie dotować socjal, aby otrzymać nieskończone pokłady radości, miłości, a w efekcie szczęśliwego psa. Ale to jeszcze za mało, bo dzieci też to potrafią.
    Krzykiem, szarpaniem i ciągnięciem za smycz nic dobrego się nie osiągnie. Przemoc bowiem, jak w każdej innej sferze życia, nic sensownego nie przynosi. Im poważniej podejdziemy do nauki, tłumaczenia pełnymi zdaniami i dostarczania wiedzy z najdrobniejszymi szczegółami, tym krócej potrwa szkolenie, a i powtórka programu nie będzie konieczna. Przy odpowiednim nastawieniu i konsekwencji, niemal wszystko shar pei opanuje w max dwa dni, a umiejętności przydatne także i z jego strony, zwykle za drugim razem! Kwartał, począwszy od drugiego miesiąca życia kształtuje intelekt psiny, zdolność analitycznego myślenia i samodzielność.
    Później bazuje ona na nabytych umiejętnościach z wykorzystaniem efektu pracy milionów wykształconych szarych komórek i zebranych doświadczeń. Wielu mylnie twierdzi, że po tym okresie, psa już niewiele można nauczyć. Bzdura. Odpowiednia argumentacja, przedstawienie związku przyczynowo-skutkowego i wiarygodne wykazanie korzyści wynikających stricte dla psa, daje dokładnie takie same efekty.
    Wiem, że to śmiały pogląd, ale uważam że stawianie ludzi ponad światem zwierzęcym, to egoistyczne, egocentryczne i nieuzasadnione nadużycie i stronniczy populizm. Wielu bowiem, nie rozumiejąc czegoś, uważa za gorsze, czy wręcz głupie. Spróbujcie otrzymać wyrozumiałość lub zrozumienie, jeśli spóźnicie się do pracy, bo pies jest chory, trzeba było podać leki o określonej porze lub pojechać do weterynarza.
    Fraza "dziecko" skolei oferuje niespotykane możliwości. Mogą się drzeć, śmiecić, niszczyć, usprawiedliwiać spóźnienia i nieobecności, a także zapewniają pierwszeństwo wraz z przyzwoleniem na wcześniejsze wychodzenie z pracy. To, że jest to społecznie przyzwolone to jedno. Nieuzasadnione toczenie błędnego koła to drugie. Dla mnie bezcenne jest to, że gdy wracam do domu, spotyka mnie szczera radość, nieskrępowana miłość, bezgraniczna wyrozumiałość i troska. Bezinteresowność we wszystkim, w każdej sekundzie, którą spędzamy razem. Zawsze. Dzieci są cudowne, ale lepsze są psy.
  • Dziecko i pies

    Edyta dosłała mi najnowsze zdjęcie Stasia i Mani. Ach, jak ja lubię takie scenki - dziecko i zwierzak. A dziecko i shar pei wręcz zachwyca. Uśmiech Stasia jest bezcenny, a jego spojrzenie zza kolorowych okularków podbije każde serce. No i ten słodki kapelutek... Bardzo dziękuję za tak uroczą fotkę.

    Przy okazji chciałabym nadmienić, ze jeśli zamierzamy kupić małemu dziecku do towarzystwa pieska, to niech to nie będzie całkiem maleńki szczeniaczek. Dwa maluchy o rozmaitych gabarytach i mobilności mogą przy bliższych kontaktach mieć trudności w nawiązaniu właściwej komunikacji, trudności które ograniczałaby radość z obcowania ze sobą obu stronom. A zatem? Myślę, ze w rodzinie z małym dzieckiem podrośnięty piesek bardziej spełniłby pokładane w nim nadzieje i oczekiwania, czułby sie pewniej przy dziecku, a ono zaś instynktownie traktowałoby psiaka z większym respektem.
    Na ten temat informacji zainteresowanym udzielą chętnie hodowcy będący tez rodzicami małych dzieci. Znam taką hodowle, to Mea Li. Posiadają doświadczenie z dziećmi i z psami, a aktualnie szukają dobrych domów dla podrośniętych już szczeniąt shar pei. Kontakt: telefon: 500 066 355, strona: www.sharpei.net.pl
  • Międzynarodowa Wystawa w Kielcach


    Dzisiaj pozwolę sobie znowu na nieskromną i ostentacyjną radość. Moi Drodzy, Nino po raz kolejny nie zawiódł na wystawie, przywiózł do domu złoty medal, do niego CWC i Res. CACIB-a. Jest z czego się cieszyć, jest powód do skaknia w górę, do wznoszenia toastu. A toast będzie podwójny, jako że i radość moja nie tylko z występu NINA, ale i jego siostry N-CLASSIC SIMONNE, co też z klasą zaprezentowała się na kieleckiej wystawie. Pięknie wypadły obie Bonomielle, aż mi serce rośnie z dumy. Gratulacje i owacje! YEAH!!

    NINO ROTUS Bonomiella. Pomału staje się lwem wystawowm...






    Na zdjęciach po prawej N-CLASSIC SIMONNE Bonomiella prezentowana, ustawiana, podziwiana i fotografowana. Ocena doskonała, lokata 2.

Strona 1 z 2, łącznie 9 wpisów